بچه بودم نه دیگه منتظر زنگ بودم

نه دیگه واسه تو و مثل تو دلتنگ بودم

بچه بودم تو نبودی شبا زود خوابم می برد

دل کوچیکم فقط غصه بازی رو می خورد

بچه بودم همه ام مثل خودم بچه بودن

بچه بودم همه چی درست می شد٬ سخت نبود

هیچکی اندازه من اونروزا خوشبخت نبود

بچه بودم قدرمو زمونه بیشتر می دونست

کوچمون حال منو از تو که بهتر می دونست

بچه بودم کسی مثل تو باهام بد نمی شد

بی توجه از کنار رویاهام رد نمی شد

بچه بودم عالمی بود آخه عاشق نبودم

از دس چشمای تو٬ تو حسرت دق نبودم

بچه بودم توی قایق بی تو خیلی خوش گذشت

دنیا رو کاش می دادم سالای رفته بر می گشت

بچه بودم خبر از خواهش و التماس نبود

لابه لای دفترام٬ جز دو تا برگ یاس نبود

بچه بودم دلم از هیچکسی ناراضی نبود

فکر و ذکرم پیش هیچ چیزی بجز بازی نبود

بچه بودم آسمون یه عالمه ستاره داشت

غصه مون هرچی که بود یه دنیا راه چاره داشت

بچه بودم قهر و آشتیم روی هم لحظه نبود

اخم و دردم واسه حرفی که نمی ارزه نبود

بچه بودم قلبای تو دفترم حقیقی بود

روی دفتر خاطراتم عکس جوجه تیغی بود

بچه بودم چقدر شعرای خوب بلد بودم

کندن اسمارو رو درخت و چوب بلد بودم

بچه بودم شادی پر بود تو دل بادکنکم

آخر اون روزا کسی بود که بیاد به کمکم

بچه بودم غروبا بوی غریبی نمی داد

کسی هدیه به کسی ساعت جیبی نمی داد

بچه بودم اگه مثل حالا مجنون می شدم